Brieven Uit Whitechapel

Brieven uit Whitechapel“Ik pleegde zonet een moord. Mijn slachtoffer, een dame van lichte zeden, wist nog net een kreet te slaken vooraleer haar laatste adem uit te blazen. Het lokt de arm der wet nu naar de plaats van de misdaad. Ze zullen uiteraard nooit snappen waarom ik dit gedaan heb. Met wetten en handboeien en wapens spoeden ze zich in de richting van waaruit die doordringende schreeuw kwam. Ze vinden het lijk. Maar ik ben al spoorloos, ik ben op de vlucht. Ik… ben Jack.”

Waar is Jack?

Rond de Victoriaanse seriemoordenaar Jack The Ripper werden al talloze spellen, boeken en films geproduceerd. De focus ligt dan meestal op het proberen onthullen van de identiteit van één van de meest beroemde misdadigers aller tijden. ‘Brieven Uit Whitechapel’ start lichtjes anders: één speler neemt de rol van Jack op zich, en probeert net te doen als de echte Ripper: vijf moorden plegen en er nog mee wegkomen ook.

Verspreid over vier rondes, probeert Jack vijf slachtoffers te maken in de wetenschap dat de andere spelers hem als bloedhonden op het lijf zitten. Eens het slachtoffer gemaakt, moet Jack namelijk ook nog ongezien naar zijn schuilplaats terug zien te keren. De detectives patrouilleren vakkundig door de vele straten en steegjes van Londen, terwijl Jack de mazen in het net tracht te vinden en gebruiken. Voor ervaren spelers rinkelt er misschien een belletje? Jawel: Brieven Uit Whitechapel lijkt qua opzet heel sterk op de bordspelklassieker ‘Scotland Yard’. Met een extra (sinister) sausje en enkele speciale regels eraan toegevoegd, brachten de auteurs een prima nieuw spel op de markt.

Deductievermogen

Jack schrijft in het geheim al zijn verplaatsingen op, terwijl de detectives op hun beurt speuren naar bewijsmateriaal op locaties waar Jack al dan niet ooit gepasseerd is. Daardoor wordt het spel nacht na nacht gevaarlijker voor Jack, want de speurders kunnen steeds beter deduceren in welke zone Jacks schuilplaats zich bevindt, en waar hij dus onherroepelijk naartoe moet vluchten. Slaagt Jack er namelijk niet in om binnen de 15 zetten naar zijn thuisbasis te vluchten, dan winnen de nobele politieagenten het spel. Veel hangt dus af van het deductievermogen van de 1 tot 5 speurders. Kunnen ze hun zoektocht voldoende coördineren om Jack te arresteren? Natuurlijk mogen de detectives niet te gul zijn met de informatie die ze delen, want de Jackspeler kan uiteraard alles horen wat de politie bespreekt.

In theorie zijn de kansen tegen Jack gekeerd, want hij kan enkel winnen als hij nooit gevonden wordt en de vier nachten vlekkeloos doorstaat. Hij kan wel beroep doen op paardenkoetsen (2 maal bewegen in één beurt) of steegjes (een volledig huizenblok doorkruisen), maar het komt erop neer dat de speler die Jack is, een erg spannende avond tegemoet gaat. Het thema wordt dan ook perfect verweven in het spelmateriaal en de spelregels.

  • Aantal: 26 spelers
  • Duur: 90 – 120 min
  • Leeftijd: vanaf 12 jaar
  • Auteur: Gabriele Mari & Gianluca Santopietro
  • Uitgever: 999 Games

Spel in Zicht

Een aanrader, daar mag je niet twijfelen. Toch enkele kanttekeningen, voor de volledigheid. De eerste is de kwaliteit van het regelboekje. Dat is nodeloos complex voor een spel dat in zijn essentie eenvoudig speelbaar is. De vertaling laat te wensen over en zal sommige spelers eerder afschrikken. De tweede bedenking: met hoeveel spelers je ook bent, er zijn altijd vijf detectives om te verdelen. Prima idee, alleen zorgt het ervoor dat teamwork juist moeilijker wordt naarmate er meer spelers meedoen. En hoe meer spelers, hoe trager het spel verloopt. Volgens ons zorgen 2-4 spelers voor het meeste spelplezier. Maar behalve die puntjes: een uitstekend, spannend spel!

Share.